Welkom
Welkom op mijn web-log.

Op deze web-log kun je door mij geschreven gedichten en proza vinden.8)
Ik hoop dat je de moeite wil nemen om dingen te lezen.
En het zou natuurlijk leuk zijn als je er een reactie op geeft.

Achter Proza staat een asterix *.
Achter gedichten helemaal niets.

J. N. van Clepel

HEAVEN

Er hangt een handvat aan de hemel,
gevest in de lucht.
Een handvat aan de hemel,
ik pak het op de vlucht.

Angst wurgt zich rond mijn nek
Stille pijn
Zwijgend verdriet

Bang voor alles
Sta ik op de stille weg
Bang voor mijzelf
Sta ik naast de oude fiets
Bang voor de toekomst
Toch zegt de oude niets
Bang voor het vertrek
Geeft het donker verkoeling
Bang voor de terugkeer
Angst en zorgen,
ik hang ze op.
Aan een handvat aan de hemel.
Mij is het te zwaar.

Laf

© Jaap van Clepel
23 augustus 2005

Het Kamp

Ik luister,
en even ben ik daar.
De plaats waar zij aankwamen,
en direct vertrokken.
De plaats waar zij huilden,
het eindpunt tegemoet.

Ik luister,
en even voel ik het.
De adem van die verre plaats,
gevoel, dood en leven.
Het ondoorgrondelijke gevoel,
van dood op bestelling.

Ik luister,
en even ben ik daar.
De plaats waar zij stierven,
efficiënter kon het niet.
De plaats waar stille getuigen
zwijgend kunnen spreken.

Ik luister,
en even voel ik het.
De pijn van deze getekende plaats,
voor eeuwig aanwezig.
De pijn van de mensen,
vermoord om wie ze waren.

Ik luister,
en het voelt zo machteloos.
Toch is daar die zachte roep;
Laat de mensen mens zijn!
Stille hoop en stil gebed,
mag het ooit verhoord…

©Jaap van Clepel
17 mei 2005

STORM

Daar ga ik dan

Ik ben niet te vangen

Traag en vlug

Klim ik tussen de takken

Gillend van vreugde

Klauter ik als een kleuter

Schaterend van plezier

Glijd ik langs de stam

Dolgelukkig

Mijn klimrek is deze oude boom

Een oude uil fluit mij na

Mag de wind ook eens vrolijk zijn?

©Jaap van Clepel
13 Maart 2005
Foto:© Javaca 2004

Tijd glibbert voorbij.
Kronkelende leven.

Tijd laat geen sporen na.
Nooit heeft zij iets gegeven.

Tijd zal niets leren.
Nooit toonde zij levensles of vaardigheid.

Tijd zal geen wonden helen.
Nooit droogde ze een traan.

Tijd zal niet duren.
Nooit liet zij zich gaan.

Tijd zal niet vinden.
Nooit toonde zij haar gezicht.

Tijd zal niet vergaan.
Nooit stond zij stil.

Tijd zal niet verliezen.
Nooit zag iemand haar ware aard.

Toch werd ze ingehaald.
Door niets te zijn, zal ze niets blijven.
Haar eigen tijd, verviel in wat ze is.
Een lege schelp van tijd.

©Jaap van Clepel
14 Maart 2005

OLD

Vrome lieden met jullie bekrompen gezag.
Laat me met rust!
Sodemieter op!
Val dood!

Je wil me niet begrijpen
niet luisteren naar mijn verhaal.
Wil je me leren kennen?
Je bent te laat!

Ik roep het door de dichte deur heen:
Sterf met je bekrompen ideeën.
Donder op met je gepreek!
Luister naar de verhalen
Maar leef !!!

Ik sla het aan splinters
Rug
Steunbalken
Zijbeuken

Let’s break down the structures
And lift Gods name on high.

©Jaap van Clepel
13 februari 2005

VERRE OORLOG!

De soldaat is een schutter.
De soldaat is een schietschijf.
Hij weet het zelf, maar mag er niet aan denken.
Hij kan niet denken door de gedachten,
die als ratten door de loopgraaf kruipen,
schreeuwend om gezien te worden.
De soldaat overdenkt de wereld,
En schreeuwt tegen de wereld:

Wereld!
Draaf maar door.
Ren je rot.
Draai maar dol.
Val maar dood!

Mensen!
Luister even niet,
wees even doof.
Kijk even niet,
wees even blind.
Waak even niet,
wees even moe.
Zeg even niets,
wees stil.
Denk even niet,
wees even dood.
Doe even niets en wees jezelf.
Als een steen in de wind.
Ongezien en ongehoord.

Lichtreclame schreeuw van je wand,
Ik zie je toch niet.
Radioreclame flits maar door de luidspreker,
Ik hoor je toch niet.
Advertentie knal uit de krant,
Ik lees je toch niet.

In de stille schemering denk ik aan niets.
Ik zie mijn gedachten,
hoor de soundtrack van mijn denken.
De soundtrack die stilte heet.
Stilte de schreeuw van rust.
Het stilstaan van de raderen
in de randen van het leed.
Denkende gedachten reizend langs het pad naar verre paleizen.
Vergetende de chaos en bouwend aan de kosmos.

© Jaap van Clepel
23 augustus 2002

Liefde Volgens velen is ze het mooiste aspect van leven.Het facet wat straalt als een sterOngrijpbaar en onfeilbaar. LiefdeZe zet je in vuur en vlamEn tegelijkertijd kan ze invreten als een brand.Waarom lijkt de liefde zo mooi,Dat ze mensen kapot maakt?Waarom lijkt liefde zo simpel,Als ze onoplosbare problemen brengt?Waarom lijkt liefde zo zacht.Dat ze pijn doet als een klap in je gezicht?Waarom is liefde zo sociaal.Dat ze mensen uit elkaar drijft?Waarom is liefde…Waarom?! Wat doen ze fout?Haar wanhopige slachtoffersWaarom worden ze verscheurt door twijfel?Is twijfel de prijs van de liefde?Twijfel in hun denken,Twijfel in hun doen,Twijfel in hun leven,Twijfel in hun werk,Twijfelen aan zichzelfWaarom? Waar haalt ze het recht vandaan?Het recht van deze twijfel?Vanwaar deze respectloze revolutie?Liefde kondigt zich niet aan.Ze komt als een harde knalZe is haar eigen aankondiging.Ze is haar eigen uitnodiging.Waarom is liefde een drug?Waarom verdooft en beheerst,ze al je gedachten?Zekerheid wordt twijfelachtigWaarom?Waarom??Waarom ?!?! Is ze liefde?. ©Jaap van Clepel 13 December 2003

Love

Some say it’s the best thing in life.
The facets, shining like a star.
Infallible and elusive

Love
She’s burning you with desire.
She can burn you down.
Why does love seem to be so sweet,
That she is cutting people up?
Why does love seem to be so simple,
that she brings unsolvable problems?
Why does love seem to be so soft,
She hurts you like a smash in your face.
Why is love so social,
That she is splitting people up?
Why is love…
Why?!

What do they wrong?
Her desperate victims.
Why are they shred by doubts?
Is doubt the price of love?
Doubt about their thoughts.
Doubt about their activities
Doubt about their live
Doubt about their job
Doubt about theirself.
Why?

Where has she received the rights?
The rights of this doubt?
Why this respectless revolution?
Love is not announcing herself.
She comes like an explosion
She is her own announcement.
She is her own invitation
Why is love a drug?
Why is she stunning and controlling
All your thoughts?
Certainty becomes doubt
Why?
Why??
Why?!?!

Is she love?

©Jaap van Clepel
13 December 2003

Koffers vertellen verhalen
Van reizen, plaatsen, steden
Van bezitting en bezitter
Gehucht en gerucht

Koffers vertellen hun verhalen
Van armoe
Van ouderdom
Dood en leven

Ze droegen alles in zich
Ze wisten wat ze moesten weten,
en leerden de rest.

Wanneer schoenen rusten en koffers spreken
Zullen werelden zich openen
Wonderschone weemoed
Uitgereisd en uitgeraasd.

©Jaap van Clepel
11 Januari 2005

Stilte

Stilte.
Hoor niets.
Geen tijd meer.

Stilte.
Niemand hoort.
Niemand ziet.

Stilte.
Totale leegte,
Volle kamer.

© Jaap van Clepel
3 januari 2005