Storm
STORM
Daar ga ik dan
Ik ben niet te vangen
Traag en vlug
Klim ik tussen de takken
Gillend van vreugde
Klauter ik als een kleuter
Schaterend van plezier
Glijd ik langs de stam
Dolgelukkig
Mijn klimrek is deze oude boom
Een oude uil fluit mij na
Mag de wind ook eens vrolijk zijn?
©Jaap van Clepel
13 Maart 2005
Foto:© Javaca 2004
maart 14, 2005 at 21:41
Het is dat de titel storm is, maar door het woord kleuter krijg ik nu gedachten aan vroeger…
Eigenlijk zijn kinderen en storm hetzelfde, even eerlijk, ontwapenend, en ze doen zoals ze zijn, zelfs als dat lekker gek is.
Waar dacht je aan toen je dit gedicht schreef?
maart 14, 2005 at 21:44
Aan die bomenrij bij de bushalte waar ik altijd opstap.
En de spelende kinderen op dat schoolplein waar we langs liepen toen de bus een keer te laat was.
maart 14, 2005 at 21:59
Bomenrij, ik zal woensdag eens opletten welke je in gedachten had.
Spelende kinderen maken altijd indruk, al zal het beeld verdwijnen, het gevoel van onschuld en hoop blijft bij.
Zoals mijn weblog al zegt, ik hou van extreme weeromstandigheden. Lekker omdat er niets aan te doen valt, omdat het zo is, en niet veranderbaar. Dat geeft rust, acceptatie. Kinderen geven hoop…
maart 14, 2005 at 22:04
Ik zal ze een keer aanwijzen.
Verder had ik ook een foto voor ogen die ik een jaar geleden maakte (die komt er ook nog wel bij).
maart 19, 2005 at 16:50
Prachtig, de kindervreugd spat er van af!
mei 16, 2005 at 15:24
juli 8, 2005 at 10:52
storm geeft veel wind,
het blaast, het geeft ruimte,
ruimte, om te zijn wie je bent.
stormachtig is het leven,
maar het duurt maar voor even.
storm geeft rust hoe gek het ook klinkt.
wandelend door een bos,
laat je je gedachten los.
het is goed om te weten,
maar soms, soms beter om te vergeten.